Home » Columns » Archief columns » De man en zijn hondje

De man en zijn hondje

 

Bijna elke dag zie ik ze voorbij schuifelen, al jarenlang door weer en wind. De lange magere man en het kleine hondje. Mijn huis ligt op hun vaste route. Altijd als ik ze aan zie komen ga ik iets onduidelijks aan het aanrecht doen zodat ik ze ongemerkt door het keukenraam kan begluren. Enige sensatie is mij niet vreemd.

 

Het hondje is wit, of eigenlijk is het een kleur waarvan je ziet dat het ooit wit is geweest. Het heeft een beetje een vale gele gloed. De haartjes staan alle kanten op, na al die jaren waarschijnlijk niet meer in het gareel te krijgen. Het beestje loopt een beetje stram en houdt de achterpootjes wat uit elkaar wat hem een beetje een wiegende gang bezorgt. Zolang hij op de straat loopt zit er nog enige vooruitgang in zijn beweging. Zodra ze bij mij de straat indraaien echter wordt het tempo drastisch omlaag gedraaid. Want daar is gras en ooh dat is zo lekker. Je hoort het beestje het bijna denken. Langzaam kuiert hij naar een polletje gras wat uitvoerig wordt besnuffeld. Het hondje kijkt omhoog naar de man en weer terug naar het polletje. Uiteindelijk wordt er besloten dat het niet aan de eisen voldoet om tegenaan te kunnen plassen. Het hondje kuiert rustig naar een volgend polletje gras voor inspectie. De man ondergaat dit tafereel stoïcijns en wacht heel rustig tot het snuffelen afgelopen is. Wandelt vervolgens drie stappen verder om wederom in de wachtstand te gaan staan. Dit herhaalt zich de hele tijd zolang er gras te zien is. Geloof me er is heel veel gras in dit groene dorp. De lijn waar het hondje aan vast zit staat niet één keer strak.

 

De man toont een engelengeduld en dat niet eenmalig. Ik heb hem nog nooit op enige haast kunnen betrappen bij het uitlaten van zijn kleine vriend. Misschien verbaast het je, het is geen bejaarde man met alle tijd van de wereld. Toch neemt hij alle tijd voor dit dagelijks ritueel. Wie weet welke problemen hij intussen allemaal oplost in zijn hoofd tijdens de grassprieten inspectie. Het is in ieder geval een genot om naar te kijken.

 

De liefde van een man voor zijn hondje, ik vind het groots.

 

 

@Ingrid Aanen  16 Jan 2015