Home » Columns » Archief columns » Eenzaam in het boodschappenpad

Eenzaam in het boodschappenpad

 

Terwijl mijn ogen de kassabon scannen zie ik de man in mijn ooghoek voorbij schuifelen naar de inpaktafel bij het raam. Met een gebogen rug haalt hij zijn boodschappen uit het karretje en zet ze op de inpaktafel. Net als ik me weer over de lange kassabon wil buigen registreer ik dat de boodschappen van de man bestaan uit vijf potten Chicken Tonight. Geen enkele andere boodschap, alleen die vijf potten met zoetzure, heel lang houdbare saus. Ik realiseer me dat de man me al eerder was opgevallen.

 

Terwijl ik doelbewust met mijn winkelwagen het filiaal van onze nationale grootgrutter doorkruis rijd ik hem bijna van de sokken. Net op tijd houd ik me in en geef de wagen een zwieper zodat ik hem niet raak. De man zelf heeft er gelukkig helemaal geen erg in. Mijn ogen glijden langs zijn verschijning. Een wat oudere man, zijn redelijk onverzorgde uiterlijk schreeuwt zijn eenzaamheid uit. Er zitten vlekken op zijn broek en de zak van zijn jasje is uitgescheurd. Zijn haar heeft al heel lang geen kam gezien en piekt wat pluizig om zijn hoofd. Langzaam bekijkt hij alle producten in het schap en slaakt een diepe zucht. Blij dat ik hem niet geraakt heb begeef ik me naar het volgende pad met boodschappen en laat hem in gedachten verzonken achter.

 

Tussen het spotten van mijn aankopen en die doelgericht in de wagen mikken blijft de man echter door mijn hoofd spoken. Zou hij behoren tot de groep, meestal wat oudere mannen, die inderdaad als ze alleen leven zichzelf niet meer verzorgen? Ik vraag me altijd af of dat uit verdriet is vanwege het vertrek van een partner en dat het uiterlijk ze niets meer kan schelen of dat ze echt wat hulpeloos zijn zonder een verzorgende partner. Hij heeft wel de leeftijd van iemand die gewend is geweest dat er altijd voor hem gezorgd werd. Ik besluit dat het misschien wel een beetje van beiden is, verdriet en wat onhandig zijn in het voor zichzelf zorgen. Ik roep mijn hersenspinsels een halt toe en ga verder met de zo belangrijke taak om biologisch, verantwoord voedsel in te slaan.

 

Nu hij de potten Chicken Tonight heeft ingepakt en vervolgens met een wat moeizame gang wegloopt hoop ik maar dat hij dat lekkere stukje kip en wat rijst al in huis had en daar een maaltijd van zal maken vanavond. Niet echt een fantastisch diner wat mij betreft maar het hoeft tenslotte ook niet elke dag een feestmaal te zijn.

 

 

@Ingrid Aanen 24 Mei 2016