Home » Columns » Hallo Pap

Hallo Pap

 

Hallo Pap, daar ben ik weer eens. Door zo’n stomme commerciële dag als Vaderdag word je weer even met de neus op de feiten gedrukt. Zo’n dag heb ik niet nodig om aan je te denken, ik doe dat liever spontaan als ik dat wil of misschien wel als jij dat wilt.

Veertien jaar geleden is het alweer. Soms denk ik nog wel eens had je maar.. of hadden we niet beter..? Het heeft geen zin. Vijfenzeventig jaar ben je geworden. Zo lang als ik me kan herinneren heb je gezegd dat je dat een mooie leeftijd vond. Was het een self fulfilling prophecy, als dat al kan?

Het gaat goed met Mam en ook met mij, ik hoop eigenlijk dat je dat gewoon weet. Waar je ook bent, als je ergens bent.

Veertien jaar, wat heb je al een hoop niet meer meegemaakt. Politiek was je altijd in geïnteresseerd. Op dat vlak ben ik blij dat je het niet meer van dichtbij volgt. Je had je vast opgewonden over Trump en hem een oelewapper genoemd. Bestaat dat woord nog?

Ik mis het soms wel dat ik niemand meer Pap kan noemen. Je gaf me regelmatig een aai over mijn bol want ik was tenslotte je kleine meisje. Soms verfoeide ik het want je vond dat ook nog toen ik al veertig was. Door mijn tranen heen moet ik er nu om lachen. Kon je het nog maar een keer doen.

Het was fijn om weer even aan je te denken. Al zal het de volgende keer wel op een eigen gekozen moment zijn.

Dag Pap.

 

 

@Ingrid Aanen