Home » Columns » Stemmen in mijn hoofd

Stemmen in mijn hoofd

'Waarom schrijf je geen boeken meer?'
'Tja, waarom?' Allerlei gedachten malen door mijn hoofd. 'Omdat ik daarin altijd enorm gesteund werd door iemand die ik nu nooit meer spreek. Kan ik het ook alleen? Ja dat kan ik. Wil ik het ook alleen? Uuh…ja?'

 

'Omdat naast een handjevol vrienden niet echt iemand geïnteresseerd is in mijn schrijven?' 
'Is dat wel zo? Omdat mensen jouw boeken niet kennen wil niet zeggen dat ze die ook niet leuk zouden vinden als ze dat wel deden.'

 

'Kan ik het wel?' 
'Ah de grote onzekerheid. Er komen heel veel boeken uit die echt niet goed geschreven zijn dus je bent in goed gezelschap…grapje! Je leert het meeste van heel veel lezen en veel schrijven, oefenen, meters maken. Dat eerste doe je, nu het tweede nog.'

 

'Reacties zijn tegenwoordig niet mals op social media. Weet ik wel hoe ik daar mee om moet gaan? Wil ik daar eigenlijk wel mee omgaan?'
'Moet dat dan? ermee omgaan? Laat ze voor wat ze zijn en reageer alleen als je dat echt wil.'

 

'Vind je schrijven leuk?'
'Ik vind schrijven geweldig. Alles aan schrijven is leuk. Het eerste idee, de research, de ontwikkeling van het verhaal tijdens het schrijven, waar gaat het naar toe. Zelfs herschrijven is leuk als je ziet hoe het verhaal steeds beter wordt. De personages die in je hoofd gaan zitten en aandacht eisen, heerlijk!'

'Wat let je dan? Ja het is eenzaam en ja er zullen altijd mensen zijn die het niks vinden. Lekker belangrijk! Je schrijft omdat je niet anders kan, niet anders wil. Geniet van het hele proces en wees trots op je eindproduct.

 

Wat doe je hier nog? Ga schrijven.'

 

 

@Ingrid Aanen  7 November 2017