Creatief in woord en beeld
Home » Gedichten » Winterslaap

                                     Winterslaap

 

De kou geselt de huid

mijn adem maakt wolkjes

al het zachte is verdwenen

wat overblijft is een scherp kartelrandje

 

De winter dwingt je

tot verkleinen

problemen bevriezen

hard met een suikerrandje

 

De kilte geeft een heldere blik

en noopt tot loslaten

de ballast begraven

onder verse sneeuw

 

De interne vlam dooft langzaam uit

in ruststand wacht ik

tot de zon mijn ziel weer zal verwarmen

en ik opnieuw geboren word

 

 

 

 

@Ingrid Aanen 11 December 2017