Home » Poëzie » Archief gedichten » Naakt, onbeschermd

Naakt, onbeschermd

 

Naakt, onbeschermd

staat zij bij de zee

water likt haar tenen

haar huid proeft zilt

 

gedachten vloeien als golven

groots, bruisend 

mee met de wind

het zuivere blijft

  

ze begrijpt 

ziet schoonheid

puur, onbezoedeld

voelt warmte 

die kou voorgoed verdrijft

 

ze reikt haar hand

naar geluk

en vertrouwt

naakt, onbeschermd

 

 

 

@Ingrid Aanen  2014