Home » Poëzie » Het rijke land

Het rijke land

 

verdreven door geweren

moe van het dagelijks geweld

in machteloze onzekerheid

vlucht je 

monddood geslagen

 

lichaam en geest gewond

opeengepakt met velen

verdraag je de stank

van de naderende dood

 

woest beukende golven  

maken je misselijk

deinend, gevangen op zee

angstige uren verstrijken

je klemt je vast 

aan de laatste strohalm

naar een beter leven

 

eenmaal de kust gehaald

wacht een kille ontvangst

je bent niet welkom

zelfs niet voor bad, bed en brood

 

verdreven door kilheid

moe van de dagelijkse afkeer

sta je vertwijfeld op straat

ook het rijke land

blijkt arm in vele opzichten

 

 

@Ingrid Aanen Mei 2015