Home » Poëzie » Het zwart

Het zwart

 

Het zwart trekt,

lonkt als een hitsige minnaar

dichterbij

aarzelend op de rand

zo moe

 

een duik

in het duistere zwart

als een deken omhuld

warm, alleen

diepe stilte

 

zwart maakt langzaam

sloom, suf

buitenwereld verdwenen

poorten gesloten

 

innerlijke kracht

bouwt een bodem

ineengekrompen, schuilend

wonden worden gewassen

verdriet spoelt weg

druppelsgewijs

 

wilskracht wordt sterker

schreeuw om lucht en licht

eerste zonnestraal

likt aan het leven

 

karakter scheurt de deken

opnieuw geboren

in de lente

wankelend

dan een sprong vooruit

sterker, vastberaden

leef het leven

 

dankbaar

zonder zwart geen licht

 

 

 

@Ingrid Aanen 03 Maart 2017