Home » Poëzie » Ontsnapt

Ontsnapt

 

Naakt, rillend

ineengekrompen

lig je op de grond

 

je adem stokt

droge keel

bonzend hart 

suizende oren

 

angst in alle poriën

 

je armen weren

de demonen af

een hevige strijd

 

het eerste ochtendlicht

helpt ze te verdrijven

langzaam verlaten ze je hoofd

 

gebalde vuisten

verstrakt gezicht

je bent weer terug

 

ontsnapt

uit je eigen wanen

 

 

 

@Ingrid Aanen 12 September 2016